Ergenlik dönemini yaşayan, kanları kıpır kıpır dellenen gençlik ateşi gibi olmamalı böyle…
Ergenlik dönemini yaşayan, kanları kıpır kıpır dellenen gençlik ateşi gibi olmamalı böyle… Dününe bakılmalı, bugün değerlendirilmeli, yarının yolu çizilmeli; haksız mıyım? İnsanlar tam da tutunacak “umut” gözüyle bakarken, yanlışlarına/ eksiklerine karşın yerel seçimde “beklemediği” kazancı ellerine tutuştururken, o de yetmezmiş gibi “butlandan kurtul partiyi kur, yanındayız” sesleri göğü tırmalamışken… Bunların hepsi yaşandı; yazın sarı sıcağı, kışın azılı soğuğu denilmeden alanlara koşulmadı mı, “haydi, yürüyelim arkadaşlar” denildiğinde yağmura/ çamura karşı yürünmedi mi? Bunu her ne denli “millet” diye diretseler de “halk” yaptı! Yapmadı mı?
Halk “partiyi kur” dediğinde, “yeni parti” denildiğinde, önceden kurulan “Yenilik Partisi” gerçeği, iki isim arasında benzerlik kurulabileceği hiç mi düşünülmedi? O günlerde de yazıldı çizildi, bu tür cambazlıklarla işim olmamasına karşın ben bile duymuştum! Yeni Parti kurulurken, “Yeni” ile “Yenilik” arasındaki benzerliğin bir gün tartışma konusu olabileceğini öngörmek bu kadar mı zordu? Sizler böyle bir tartışmanın yaşanacağını öngörmemiş olamazsınız! “Halk bizi umut saydı, geri dönüşümüz yok” diyerek yüreklere dokunmaya çalışanlar, Yeni Parti’nin hukukçu kurmayları, ne bileyim işte; etkili/etkilileri bugün yaşanacakları bilmeliydi! Hasta, salpa, edilgen; deli deli şeyler geliyor aklıma…
***
Şimdi kimi sözcükleri bir yana bırakıp, herkesin anlayacağı durulukta söyleyeyim; Yeni Parti’nin adıyla ilgili olarak, Yenilik Partisi’nin yaptığı “benzerlik” başvurusunun ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı partiye yazı gönderdi. Yeni Parti kurmayları ise iki ismin yasalar açısından karışıklığa yol açmayacağını savunuyor. Sürecin nasıl ilerleyeceği ise hukuksal değerlendirmelerin sonucuna bağlı.
Yurttaşın içinde biriken kaygının, umudun şimdi ‘beklemek’ zorunda bırakılması var bir de… “Bu yanlışı” neden yaptıklarını sorgulama gereği duymadan, “mahkemeden” gelecek karara dek “yan gelip” yatacakları kesin! Şaka mı bunlar, halkın yaşadıklarını dalgaya mı alıyorlar, yüz liraya yaklaşan mazotun yaşamı sürüklediği zorlukları anlamıyorlar mı? Bunu neden yaptınız, neden böyle bir kısır sürece sürüklendiniz “sorularının” yanıtı yok! Hukukçularınız, politika çözümleyicileriniz, uzmanlarınız böyle bir cenderede tartışma konusu olmaya “neden” izin verebilir?
***
Şunu bilmediklerini sanmıyorum uzmanların; seçime girmek isteyen siyasi partiler seksenbir ilin en az kırkbirinde örgütlenecekler, bir ilin örgütlenmiş sayılabilmesi için de merkez ilçe ile birlikte ilçelerinin en az üçte birinde örgütlerini kuracaklar; büyük kongrelerini yapmış, bütün bu koşulları da oy verme gününden en az altı ay önce tamamlamış olacaklar! Yirmidört Temmuz’da kuruldu Yeni Parti… Apansız erken ya da baskın bir seçim gündeme gelirse, isim sorununu çözmek için harcanacak zamanın yanında yeniden örgütlenmenin oluşturacağı yükü düşünün. Bir bakmışsınız “her şey” balon! İşte onun için; hasta, salpa, edilgen, deli deli şeyler geliyor aklıma…
Sorun yalnızca ‘isim’ değil; sorun, bir siyasi hareketin daha doğarken karşılaşabileceği böylesine temel bir riski öngörmemiş olması. Yurttaşın içinde biriken kaygının, umudun şimdi “beklemek” zorunda bırakılması var bir de… “Bu yanlışı” neden yaptıklarını sorgulama gereği duymadan, “mahkemeden” gelecek karara dek “yan gelip” yatacakları kesin! Şaka mı bunlar, halkın yaşadıklarını dalgaya mı alıyorlar, yüz liraya yaklaşan mazotun sürüklediği zorlukları anlamıyorlar mı? “Bunu neden yaptınız, halkın beklentisini neden söndürdünüz, neden böyle bir kısır sürece sürüklediniz?” sorularının yanıtı yok!
***
Ne ergenlik dönemi yaşadık öyle; mahalleden arkadaşlarla sinemaya giderdik, Kozan’da Irmak Caddesi boyunca, sinema çıkışı kaldırım kenarındaki turunç ağaçlarından koparılmış meyveyle top oynardık. Gece bekçisinin düdüğüyle ara sokaklara kaçışırdık! Kanı “deliydik”; o kadar! Yeni Parti’yi kuranları “ergenlik dönemiyle” ilişkilendirmek zor olmalı! Olgunluğun, yaşanmışlığın verdiği “deneyimleri” unutulmamalı! Geriden gelenlere “yol gösterici” olarak düşünülmeli…
İnanın, “eskinin yenisi” olmuyor! “Ergenler” gibi davransalar da, ellerine/ yüzlerine bulaştırıyorlar; “eskinin” fosilleşmiş yargılarından soyutlayamıyorlar kendilerini! Yurttaşın çektiği bungunlukları görür gibi yapıyorlar, bakıp geçiyorlar! Daha kurulalı iki ay olmadan yaşanan “isim” karmaşasına “yine” kendilerince “gerekçeler” bulacaklar; bu yine yurttaşın umudu olmayacak, bu yine insanca yaşam için olmayacak, bu yine aklıma deli deli şeyler gelmesine neden olacak! 160926
