Haber: Atilla YÜCEAK
Roberto Benigni bir gün şöyle demişti:
“Ebeveynlerim bana en güzel hediyeyi verdiler: yoksulluk. Bizim sefaletimiz içinde, prensler gibiydik. Hepimiz aynı yatakta uyurduk ama dünya bizimdi. Asıl zenginlik, yoksulluktadır; çünkü sen dünyaya ait olduğunda, dünya da sana aittir. Annemle babam ne okuyabiliyordu ne de yazabiliyordu, ama bana öğrettikleri bir şey vardı: yoksulluk içinde bile güzellik ve onurla yaşanabilir.”
(Roberto Benigni)
Yoksulluğun Zarafeti!
Yaşamda bazı gerçekler vardır ki, parayla ölçülemez, gösterişle tartılamaz.
Roberto Benigni’nin sözlerinde yankılanan o derinlik, tam da bu gerçeği anlatır:
Yoksulluk, eğer sevgiyle sarılmışsa, onurun ve güzelliğin kaynağına dönüşebilir.
Marks’ın, Tolstoy’un yaşamını bir düşünün derim.
Düşünsenize;
Küçük bir ev, belki çatısı biraz akıyor, belki yerleri soğuk. Ama o evin içinde bir anne var, çorbayı karıştırırken gözleri çocuğunun üstünde. Bir baba var, yorgun elleriyle ocağın altını yakarken içinde hep ailesinin sıcaklığı var. Ya Çocuklar;
Çocuklar bir yatakta, ama yürekleri aynı düşte.
İklim sert,
Tıpkı Kars’ta olduğu gibi dışarıda kış, içeride masalımsı bir aşk!
Siz, siyasal islamcıların yoksulluk edebiyatına bakmayın, bu çok farklı bir sömürü aygıtı.
Yoksulluk, öğretilmemiş bir bilgeliktir çoğu zaman.
Sahip olmadığın şeylerin sana neleri öğrettiğini fark ettikçe daha çok olgunlaşır, pişer, büyürsün.
Paylaşmayı, dayanışmayı, sabretmeyi, küçük şeylerdeki büyük sevinçlerin sevgi ile sarmalanan doyumsuzluğu. Yeni bir çift ayakkabının, bir portakalın, bir battaniyenin ne kadar kıymetli olduğunu orada öğrenirsin.
Bireylerin;
Eksikleriyle değil, yürekleriyle tam olduğunu anlarsın.
Benigni’nin sözleri, hepimize bir şeyi anımsatıyor:
Varsıllık,
raflardaki kristal tabaklarda değil, sofraya dizilen sıcak ekmekte ve yan yana oturan yüreklerde gizlidir.
Latife anam gibi okuma yazma bilmeyen bir annenin, eğitim emekçisi bir babanın çocuğuna verebileceği en değerli miras, onurlu bir yaşamdır.
Temiz bir alın teri, başı dik bir duruş, kimseye minnet etmeden içeride, dışarıda bedeli ödenmiş, yaşanmış bir ömür!..
Belki hiç oyuncağın olmaz, ama düşlerin olur.
Belki özel odan yoktur, ama sevgin paylaşılan bir sarmaşık gibi tüm duvarları sarar.
Öylesi zamanlarda fark ediyorsun:
Evet, dünya senindir.
Çünkü onun gerçek yüzünü tanımış, onun içindeki güzelliği açlıkla, yoksullukla değil, içtenlikle tatmışsındır!
Varsıllığın ölçüsü para değil, bedeli ödenmiş anılardır,
iz bıraktığın adındır.
Özcesi;
En değerli anılar, mücadele ile geçen, yoksulluğun içinde filizlenen, sevgiyle sulanan, onurla büyüyen aşk dolu anılarda gizlidir!..
Şiir Sevdanın Militanıdır!
Aşk Örgütlenmektir!
Tıklayıp Videonun tümünü izleyelim mi!
Yüreginize saglık hocam.Şiir çok güzel,ayrıca çok güzel seslendirmişsiniz.Yüreğinizdeki sevgi hiç eksilmesin. Kaleminiz daim olsun.
Sevgi ve saygılarımla 🙏👏