SOLMEDYA- Türkiye’de en çok tercih edilen ve yapılacak en kolay sosyal aktivitelerin başında siyaset yapmak geliyor.
Bugün siyaset yapanların çoğunluğun derdi aslında siyaset yapmak, muhalefet etmek veya farklı ideolojik sebepler değil.
Siyasi partilerde görev yapan ancak farklı nedenlerle liste dışı kalanların veya seçilemeyenlerin çoğu, liste dışı kalmanın ve seçilememenin verdiği piskolojik yoksunluğun ve hırsın etkisinde kalarak; siyaset yaptıkları parti içerisinde kendilerine yer bulamayınca başka siyasi kulvarlarda siyasete atılıp, bu sosyal aktiviteyi devam etmek istiyorlar.
Çünkü Türkiye’de siyaset, ülke yönetmekten çok tarihten gelen bir gelenek, sosyal ve kültürel aktivite olarak benimsenmiş bir durum.
İnsanlar siyasi partilerde ve STK’larda temsil noktasında söz sahibi olmak işitiyorlar.
Mensubu oldukları partilerde liste ve kontenjanlar da yeterli olmayınca; kendilerini farklı siyasi partilerin, farklı maceraların içerisinde buluyorlar. Bu durumda da, araya mesafeler girince dostluklar bozuluyor, selamlar alınmaz, hatır gönül kalmaz oluyor.
Yirmi yıldır tek Parti ile istikrarlı bir şekilde yönetilen bugünün Türkiye’sinde; ülkemiz âdeta siyasi parti çöplüğüne dönmüş durumda. Siyasi Partilerin yanına her geçen gün yeni Partiler ekleniyor. Ama demokrasiyi savunan, halka hizmet etmekten bahseden yok.
Parlamentoda bulunan partilere bakınca da hiç birinin, birbirinden farkı yok… Sağı, solu, muhafazakârı ve liberali dahil hiçbir parti uzaktan, yakından demokrasi ile yönetilmiyor. Tamamında liderler sultası var. Yapılan listeler iki dudak arasından çıkıyor, bizlerde halk olarak oy veriyoruz.
Kısaca demokrasi oyunu oynuyor, kendimizi avutuyoruz.
Siyaset arenalarında sürekli aynı yüzleri ve kişilikleri görüyoruz. Demokrasi yok, demokrasi öldü, ülkemizin başı sağ olsun.
Bunun başlıca nedeni ise, işte bu temsil edilememe yoksunluğu, seçilememe ve makam hırsından başka bir durum değil.
Ülkemizin ayrışmaya değil istikrar ve güvene ihtiyacı var.
Son olarak büyük şair ve yazar Abdurrahim Karakoç’un şu güzel dizeleri ile bitirelim.
“Siyaset içer, siyaset yer doyarız. En iyi Parti bizimki der doyarız. Ne Parti bizimdir, ne Siyasetçi.
Aç karnına tokları besler doyarız.”
