Haber: Türker DEMİRCİ
SOLMEDYA – Türkiye sosyalist hareketi, ağır bir kayıp yaşadı. Devrimci mücadelede sessiz ama sarsılmaz duruşuyla tanınan Ali Salim Bayar, 4 Haziran’da İsviçre’nin Cenevre kentinde geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi. Bayar, mütevazı kişiliği, sabırlı ve kararlı tutumu, örnek devrimci ahlakıyla yalnızca kendi kuşağının değil, kendisinden sonra gelen kuşakların da saygı duyduğu bir figür haline gelmişti.
Giresunlu bir işçi ailesinin çocuğu olan Bayar, İstanbul’da lise öğrencisiyken sosyalist harekete katıldı. Mahir Çayan’ın devrimci çizgisine bağlı kalan Bayar, 1975’ten itibaren Devrimci Kurtuluş saflarında yer aldı ve hayatının sonuna kadar bu çizgiden sapmadı.
Bayar, 21 Şubat 1980’de gözaltına alındı, ağır işkencelere maruz kaldı, ancak hiçbir ifadesinde taviz vermedi. Metris ve Sağmalcılar Özel Tip hapishanelerinde direniş saflarında yer aldı. 1984’te tahliye edildikten sonra devrimci mücadeleye ara vermeden devam etti. Faşizme karşı direnişten, cezaevindeki yoldaşlarına erzak taşımaya kadar örgütlü dayanışmanın öncüsü oldu.
1989’da yeniden tutuklandı. Yine ağır işkencelere rağmen direndi. Hapishane sonrası mücadele, sosyalist hareket için çalkantılı dönemlere denk gelse de Bayar çizgisinden şaşmadı. Emniyet ve cezaevlerinde maruz kaldığı ağır işkencelerin bıraktığı sağlık sorunları nedeniyle yurtdışında yaşamak zorunda kaldı. Ancak mücadelesini hiçbir zaman bırakmadı. Hayali hep ülkesine dönmek, mücadeleye içeriden devam etmekti.
Ali Salim Bayar’ı tanıyanların ortak görüşü, onun sarsılmaz bir karaktere, mütevazı ve sabırlı bir duruşa, ve güçlü bir sosyalist inanca sahip olduğudur. “O herkesin Salim’iydi” sözü, onun yalnızca örgütsel değil, insani anlamda da nasıl bir güven, sevgi ve örnek oluşturduğunu gösteriyor.
12 Eylül faşist darbesi döneminde içeride ve dışarıda direnişten asla vazgeçmeyen, hayatını sosyalizme adamış bu öncü devrimcinin ardından geriye saygıyla anılacak bir mücadele ve direnç tarihi kaldı.
Ali Salim Bayar üzgündü. Biz de üzgünüz.
Ama biliyoruz ki, bu güzel devrimci yalnızca mücadelede yaşanır, mücadelede yaşatılır.
