Haber: Atilla YÜCEAK
Sırrı Süreyya Önder; Adıyamanlı hak savunucusu!
O bir sanatçı, sinemacı ve siyasetçi olarak 12 Eylül sonrası uğradığı baskılarla, düşünce özgürlüğünü savunan bir aktivist değerdir.
İmralı görüşmelerinde yer alması onun barışa verdiği önemi ortaya koyar.
Sosyolojinin önemli isimlerinden biri olan İsmail Beşikçi değerli bir düşünürdür.
İsmail Beşikçi akademik cesaretiyle tanınan bir sosyologdur:
17 yılı bulan cezaevi yaşamı, devlet ideolojisinin tabu konularını bilimsel bir mercekle incelemesi yüzündendir.
Her iki değerli insanın ortak mirası:
“Resmi ideoloji” ve de feodal refleksler tarafından ötekileştirmeye karşı durmuş, farklılıkları yok saymaktan ziyade görünür kılmışlardır.
Sırrı Süreyya Önder’in son barış görüşmeleri ve ölümünden sonra;
“Düşman yaratma kültü” ve feodal gelenek” üzerinden “Ajan” hakaretine varıncaya kadar kötü propaganda üzerine bir şeyler yazma gereğini duydum.
Feodal refleks, “Öteki”ni tanımaktan önce onu yok saymayı ve düşmanlaştırmayı öğretiyor bize.
Önder, Kürt olmadan Kürt sorununa dört elle sarılıp çözümü için bedel ödeyerek, Ermeni sürgünü sorununu “Soykırım” olarak tanımlayarak çoğulcu bir vicdan çağrısı yapmıştır . Beşikçi ise Kürt sorununa dair ses getiren analizleriyle “Yok sayılan gerçeklerin” sancısını akademik düzlemde görünür kılmıştır.
İkisi de düşünsel “ötekileştirmeye” karşı durarak bu kültü alaşağı etmeye çalıştılar.
- yüzyılda artık “Tek sesli monologlara” yer yok;
İnternet, göç, bilgi paylaşımı çağında yaşıyoruz. Kültürler, kimlikler, düşünceler, yaşam biçimleri içiçe geçmiş durumda.
Tek tip resmi ideolojilerle bireyleri ve grupları sınırlandırmak artık geçerli değildir.
Önder ve Beşikçi’nin çağrısı, tam da bu yeni çağda geçerli:
Birlikte bir arada yaşamak, çeşitlilik üzerinden zenginleşmek, ötekileştirmeyi kırmaktır.
Ne yazık ki;
Kendi içimizde bile ötekileştirme sorunuyla yüzleşemiyoruz
Eğitim sistemimiz, farklılıkları yeterince anlamaya, özendirmeye önem vermiyor.
Devlet aklı,
Medya, algı yaratan TV dizileri ve siyaset, asimetrik kurgularla “Ben ve öteki” ikiliğine alan açmaktan geri kalmıyor.
Feodal/ataerkil refleksler; Kimlikler üzerinden hiyerarşileri yeniden üretiyor.
Bu nedenle, Sırrı Süreyya Önder’in “Empati” söylemi ve İsmail Beşikçi’nin “Bilimsel Gerçek” savunusu aynı mücadelede buluşmakradır.
Bunu artık toplumun bütün kesimlerinin görmesi gerekir.
Bilim, medya ve sanat alanlarında demokratik toplum mücadelesine destek olmak adına ortak ve güçlü örgütlülüğü temel almak; İsmail Beşikçi gibi akademik duruşlara, Sırrı Süreyya Önder gibi yeni sanatçı/siyasetçilere alan açmak gerektiğine inanıyorum.
Özcesi;
Sırrı Süreyya Önder ile İsmail Beşikçi, farklı yollarla ama ortak bir amaçla “Ötekileştirmeye karşı insan”ı korumaya, çoğul yaşamı savunmaya çalışıyorlar. Onlar, çağdaş demokrasiyi ve insan haklarına dayanan birleşik yaşamı temsil ediyor.
Biri öldü diğeri yığınla sağlık sorunları yaşıyor.
Bugün hangi çağdayız? İletişimin uçsuz bucaksız olduğu, bilgiye erişimin kolaylaştığı, dünya halklarının karşılıklı etkileşimsel yaşadığı bir çağdayız.
Bizler bu çağda artık feodal yazdığın ürünü olan “Düşman üretme kültünü” bırakmak, ötekileştirmeyi reddetmek zorundayız.
Çünkü birlikte yaşamak, farklılıkları yok saymak değil; Tam tersi, farklılıkları kucaklayarak ortak bir yaşam kültürü üretmektir.
Şiir Sevdanın Militanıdır!
Aşk Örgütlenmektir!
