Siyasette en değerli sermaye güvendir. Güvenin temeli ise tutarlılıktır. Söylediğinizle yaptığınız birbirini desteklemiyorsa, en etkili nutuklar bile inandırıcılığını kaybeder.

Bugün CHP’de yaşanan tartışmaların merkezinde tam da bu sorun vardır.

CHP Aydın Milletvekili ve TBMM Grup Başkanı Özgür Özel, bir yandan CHP’nin grup kürsüsünden konuşmaya devam ediyor, diğer yandan yeni parti tartışmalarını canlı tutan açıklamalar yapıyor. Üstelik bununla da yetinmeyip, CHP’nin mevcut örgüt yapısına alternatif olarak değerlendirilen il binası açılışlarına katılıyor.

O halde sormak gerekiyor:

Eğer siyasi hedefiniz CHP ise neden yeni parti söylemleri geliştiriyorsunuz?

Eğer hedefiniz yeni bir siyasi hareket kurmaksa neden hâlâ CHP’nin kürsüsünü, CHP’nin rozetini ve CHP’nin milletvekilliği unvanını kullanıyorsunuz?

Siyasette iki sandalyeye aynı anda oturulmaz.

Hem CHP’nin temsilcisi gibi davranıp hem de CHP’nin geleceğini başka adreslerde aramak, siyasi tutarlılıkla bağdaşmaz. Bu durum yalnızca parti içinde değil, milyonlarca seçmenin gözünde de ciddi bir güven bunalımı yaratmaktadır.

Cumhuriyet Halk Partisi sıradan bir siyasi parti değildir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu, yüz yılı aşan bir siyasal mirastır. Böyle bir partinin kimliği, kişisel siyasi hesapların ya da günü kurtarmaya yönelik taktiklerin malzemesi haline getirilemez.

Bugün CHP tabanının önemli bir bölümü, parti içindeki kavganın değil, ülkenin sorunlarının konuşulmasını istiyor. Ancak her açıklama, her grup toplantısı ve her organizasyon yeni bir gerilim başlığı üretiyor. Muhalefetin enerjisi iktidara karşı değil, kendi içine yöneliyor.

En ağır bedeli ise CHP seçmeni ödüyor.

Çünkü seçmen, iktidar alternatifi görmek isterken sürekli birbirini hedef alan kadrolarla karşılaşıyor. Bir tarafta CHP rozeti, diğer tarafta yeni parti mesajları… Bu tablo, siyasi kararlılık değil, belirsizlik görüntüsü veriyor.

Siyasette cesaret; üstü kapalı mesajlar vermek değildir. Cesaret, neyi savunduğunu açıkça söylemektir.

Yeni bir parti kurulacaksa açıkça ilan edilir. CHP’de siyaset yapılacaksa CHP’nin kurumsal iradesine saygı gösterilir. Ama hem CHP’nin imkânlarını kullanıp hem de başka bir siyasi yolun hazırlığını yapmak, kamuoyunda haklı olarak samimiyet tartışmalarına yol açmaktadır.

Atatürk’ün kurduğu partinin kürsüsü, yeni siyasi projelerin tanıtım alanı değildir.

Siyasette herkes eleştirilebilir. Ancak hiç kimse, temsil ettiği partinin kimliğini kendi siyasi geleceğinin basamağı haline getirme hakkına sahip değildir.

Bugün CHP’nin ihtiyacı yeni tartışmalar değil; ilkelere bağlılık, kurumsal sadakat ve seçmene karşı dürüstlüktür. Bunun dışındaki her adım, parti içindeki ayrışmayı daha da büyütecek ve muhalefetin iktidar umudunu zayıflatacaktır.

Tarih, siyasi kriz dönemlerinde en çok tutarlı duranları yazar. Geriye kalanlar ise yalnızca tartışmaların bir parçası olarak hatırlanır.