Şemsi Denizer'in Mücadele Mirası Bugüne Işık Tutuyor.
Şemsi Denizer’in Mücadele Mirası Bugüne Işık Tutuyor.
4 Ocak 1991’de, Şemsi Denizer’in önderliğinde 150 bine yakın maden işçisi ve Zonguldak halkı, emeğin onuru ve hakları için Ankara yoluna çıktı. O yürüyüş, Türkiye işçi sınıfının tarihine altın harflerle yazıldı.
30 Kasım 1990’da başlayan maden işçilerinin grevi, 4 Ocak 1991’de büyük bir halk yürüyüşüne dönüştü. Ömrünü işçi sınıfının mücadelesine adayan, emekçilere sevgiyle “Canlarım” diye seslenen Yiğit sendikacı Şemsi Denizer’in önderliğinde yaklaşık 150 bin insan;
Kar, kış demeden Ankara’ya yürüdü.
Beş gün süren yürüyüşte madenciler, Mengen’de kurulan barikatı aşamasa da seslerini Türkiye’ye ve dünyaya duyurdu. Madenci fenerleri yalnızca yolları değil, Türkiye’nin demokrasi ve emek mücadelesini de aydınlattı.
Şemsi Denizer’in öncülüğünde yakılan bu mücadele ateşi, sonraki yıllarda da sönmedi.
5 Nisan 1994 kararlarına, özelleştirme girişimlerine ve maden sahalarının parçalanarak özelleştirilmesine karşı verilen mücadeleler, madencilerin dayanışma ve direniş geleneğini yaşattı.
Bugün yine ayakta duran maden ocaklarında, demir/çelik fabrikalarında ve üretim kurumlarında geçmiş kuşakların mücadelesinin izleri var.
Şemsi Denizer’i ve o büyük yürüyüşte emeği, yüreği ve kararlılığıyla yer alan madencileri saygıyla anıyoruz. Onların bıraktığı miras yalnızca bir tarihsel anı değil; Emeğin haklarını savunmak, dayanışmayı büyütmek ve özelleştirme saldırılarına karşı direnmek için bugün de yolumuzu aydınlatan bir mücadele ışığıdır.
Çakma, çıkma sendikacılara, kumarbazlara, kumarhane işletmecilerine inat;
Madenci feneri dün olduğu gibi bugün de sönmeyecek!
