Bazı insanlar vardır; bir şehre sadece yaşamaz, o şehrin yükünü de omuzlarına alırlar.
Birol Bey de onlardan biriydi.
Bremen’in sevgisini kalbinde, dertlerini ise sırtında taşıyarak aramızdan ayrıldı. Gidişiyle bir insanı değil, bir gayreti, bir vicdanı, bir memleket sevdasını da beraberinde götürdü.
Onunla tanışmamız Hamburg’da bir iftar yemeğinde olmuştu. Sevgili Erdal Altuntaş, “Gel abi,” demişti, “tam senin kafanda bir arkadaş. Seni tanıştırayım.” Pandemi öncesiydi. Kısa bir tanışma ama uzun bir dostluğun ilk adımıydı.
O günden sonra hep haberleştik. Yaptığımız çalışmaları, dertlerimizi, umutlarımızı paylaştık. Birol Bey, paylaşmayı bilen, dinlemeyi bilen ve her şeyden önemlisi sorumluluk duygusu yüksek bir insandı.
Son kez 10.10.2025 tarihinde Bremen Gazeteciler Derneği’nde bir araya geldik. Hayatını konu alan “İnsanlığa Adanan Ömür” adlı kitabının tanıtım ve imza günüydü. Kitabın adı aslında onun hayatının kısa bir özeti gibiydi.
Yaptığı her işi “memleket ödevidir” diye tanımlardı. Bu söz, onun hayata bakışını en iyi anlatan cümleydi. Yaşının çok çok üzerinde bir enerjiyle; spordan gazeteciliğe, öğretmenlikten siyasete kadar her alanda büyük bir titizlik, inanç ve biraz da acelecilikle çalıştı. Zamanla yarışır gibiydi; sanki yapılacak çok işi olduğunu biliyordu.
Bremen’in sevgisini kalbinde, dert ve sorunlarını da sırtında toplayarak bizleri terk etti.
Geride sevenlerini, dostlarını ve yarım kalan cümleleri bıraktı.
Sevgili ailesine ve tüm dostlarına başsağlığı ve sabır diliyorum.
Sen memleket sevdalısı güzel insan Birol…
Tanrı’dan sana rahmet diliyorum.
Ruhun şad, mekânın aydınlık olsun.
Remzi Uysal
Lübeck, 08.02.2026
