Partiyi böl, genel merkezi hedef al, mahkeme kararlarını tanıma, ardından dönüp aynı partiye dost yönetim formülüyle yeniden yerleşmeye çalış! Bunun adı siyasi uzlaşma değil, siyasi ikiyüzlülüktür. CHP'yi parçalamaya girişenlere parti içinde kapı açanlar da en az bu girişimin sahipleri kadar siyasi sorumluluk taşır.
Partiyi böl, genel merkezi hedef al, mahkeme kararlarını tanıma, ardından dönüp aynı partiye dost yönetim formülüyle yeniden yerleşmeye çalış! Bunun adı siyasi uzlaşma değil, siyasi ikiyüzlülüktür. CHP’yi parçalamaya girişenlere parti içinde kapı açanlar da en az bu girişimin sahipleri kadar siyasi sorumluluk taşır.
CHP bugün yalnızca bir genel başkanlık tartışmasıyla karşı karşıya değildir. Partinin kimliği, örgüt yapısı, tarihsel mirası ve siyasi geleceği üzerinden ciddi bir mücadele yürütülmektedir. Yaşananlar, basit bir koltuk kavgasının çok ötesindedir. Mesele, Cumhuriyet Halk Partisi’nin kimin tarafından, hangi anlayışla ve hangi siyasi hesaplarla yönetileceğidir.
Gazeteci Sinan Burhan’ın kamuoyuyla paylaştığı kulis iddiaları, bu mücadelenin perde arkasına ilişkin oldukça çarpıcı bir tablo ortaya koyuyor. İddialara göre Özgür Özel ve ekibi, CHP’de kendilerine yakın bir yönetim oluşturmak, Kemal Kılıçdaroğlu’nun yerine kendi siyasi hesaplarına uygun bir kadronun gelmesini sağlamak ve sonrasında cumhurbaşkanlığı adaylığı ile milletvekili listeleri konusunda ortak hareket edebilecekleri bir zemin yaratmak istiyor.
Bu plana da utanmadan, sıkılmadan “dost yönetim” adı veriliyor!
Peki, soralım: Bir siyasi partiyi bölmek için mücadele eden, örgütü karşı karşıya getiren, genel merkez binasının hedef alınmasına kadar varan olayların yaşandığı bir süreçte sorumluluk taşıyan bir siyasi anlayış, hangi yüzle yeniden o partinin dostu olduğunu iddia edebilir?
Partiyi böl, sonra dost yönetim adı altında yeniden içine sızmaya çalış!
Bunun adı dostluk değil, siyasi hesapçılıktır. Bunun adı dayanışma değil, nüfuz mücadelesidir.
PARTİYİ BÖLENLERİN DOSTLUK MASKESİNE İHTİYACI YOK!
Özgür Özel’in CHP’den kopmak istemediği, ancak kendi siyasi hedefleri doğrultusunda farklı bir yapılanmaya yöneldiği ileri sürülüyor. Şimdi de CHP’de kendisine yakın bir yönetim oluşturmak istediği konuşuluyor.
İnsan sormadan edemiyor: Madem CHP’den kopmak istemiyordunuz, o zaman neden partiyi bölen bir siyasi sürecin önünde veya içinde yer aldınız? Madem CHP’nin geleceğini düşünüyordunuz, neden örgütün birliğini korumak yerine ayrışmayı derinleştiren bir siyaset izlediniz?
Bugün “dost yönetim” diye sunulan formül, dün yaşananların üzerini örtebilir mi?
Parti içindeki siyasi rekabet elbette demokrasinin doğal bir parçasıdır. Genel başkanlar değişebilir, yönetimler yenilenebilir, farklı siyasi görüşler yarışabilir. Ancak hiçbir siyasi mücadele, partinin kurumsal bütünlüğünü tahrip etmenin, örgütü parçalamanın ve partinin ortak değerlerini kişisel iktidar hesaplarına kurban etmenin gerekçesi olamaz.
CHP kimsenin kişisel siyasi projesi, gelecekteki makamının basamağı veya başka bir siyasi yapılanmanın arka bahçesi değildir.
CHP YÖNETİMİNDE OLUP DA BU PLANA KAPI AÇANLARIN SORUMLULUĞU DAHA AZ DEĞİLDİR!
Asıl sorgulanması gerekenlerden biri de CHP’nin mevcut yönetim kadrolarında bulunup parti bütünlüğünü zedeleyen girişimlere destek veren veya böyle bir yapılanmaya kapı açan isimlerdir.
Özgür Özel’in siyasi hesaplarına ortak olan, CHP’nin örgütsel bütünlüğünü ikinci plana atan, mahkeme kararları ve hukuki süreçler karşısında kendi siyasi çıkarlarına göre tutum belirleyen, genel merkezde yaşanan gerilimleri derinleştiren kim varsa, öncelikle kendi siyasi sorumluluğuyla yüzleşmelidir.
Şunu açıkça söyleyelim:
Bir insanın CHP yönetiminde görev yapması, onu kendiliğinden CHP’nin savunucusu yapmaz. Makam sahibi olmak, partiye sadakatin kanıtı değildir. Rozet taşımak, tarihsel mirasa sahip çıkmak anlamına gelmez.
Eğer birileri parti yönetiminde otururken partiyi bölenlerle siyasi hesap ortaklığı yapıyor, kendi koltuğunu korumak uğruna örgütün iradesini ve kurumsal bütünlüğünü gözden çıkarıyorsa, onların da siyasi tutumu en ağır biçimde sorgulanmalıdır.
Partiyi bölme girişimine bilerek ortak olanlar, bu girişime göz yumanlar ve kişisel çıkarları uğruna buna zemin hazırlayanlar, sonuçlarından bağımsız tutulamaz.
İhanete ortak olanın, ihanetin hesabından kaçma hakkı yoktur!
Kimse koltuğunun arkasına saklanarak partiye karşı taşıdığı sorumluluktan kurtulamaz.
ATATÜRK’ÜN PARTİSİ KİMSEYE KOLTUK DEĞNEĞİ OLMAZ!
Cumhuriyet Halk Partisi, bir kişinin, bir grubun veya geçici siyasi hesapların eseri değildir. Bu parti, Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde Kurtuluş Savaşı’nın tarihsel koşullarında doğmuş, Cumhuriyet’in kuruluşuna öncülük etmiş ve 103 yıllık örgütlü siyasi mirasıyla bugünlere ulaşmıştır.
Bu miras, birkaç kişinin genel başkanlık hesabına, milletvekilliği pazarlığına veya gelecekte elde edeceği makama feda edilemez.
Atatürk’ün kurduğu bir partinin örgütü, kişisel ihtirasların oyuncağı yapılamaz. CHP’nin tarihsel kimliği, birilerinin siyasi kariyerini kurtarmak için kullanabileceği bir araç değildir.
Bu partinin üyeleri, delegeleri ve yıllarca mücadele vermiş emekçileri, hiçbir siyasi grubun önünde eğilmek zorunda değildir.
Atatürk’ün partisini kişisel ikbal hesaplarına alet edenlere verilecek en güçlü yanıt, örgütün demokratik iradesidir.
CHP’nin 103 yıllık tarihine sahip çıkmak, yalnızca Atatürk’ün fotoğrafını duvara asmakla, onun adını kürsülerde anmakla olmaz. Onun kurduğu kurumların onurunu, hukukunu, örgütlü yapısını ve Cumhuriyet değerlerini savunmakla olur.
KOLTUK İÇİN FIRIL FIRIL DÖNENLERE CHP’DE YER OLMAMALI!
Bugün birileri koltuklarını korumak, yarın başka bir makam elde etmek veya siyasi geleceklerini garanti altına almak için dün söylediklerini unutabiliyor. Dün karşı çıktıklarına bugün sarılabiliyor, dün eleştirdiklerini bugün dost ilan edebiliyor.
Siyasetin adı çıkar ortaklığı değildir!
CHP’de makam sahibi olmak isteyen herkesin önce kendisine şu soruyu sorması gerekir: Ben bu partinin ilkelerine mi hizmet ediyorum, yoksa bu partinin imkânlarını kendi siyasi geleceğim için mi kullanıyorum?
Dün partiyi bölenlerle bugün dostluk kuranlar, bu değişimin hesabını örgüte vermelidir. Dün genel merkezin karşısında duranlarla bugün aynı siyasi planın etrafında buluşanlar, parti tabanının güvenini nasıl kazanacaklarını açıklamalıdır.
Kimse CHP’lilerin hafızasını küçümsemesin. Örgüt, kimin hangi süreçte nerede durduğunu, kimin parti bütünlüğünü savunduğunu, kimin de kişisel hesabını partinin çıkarlarının önüne koyduğunu unutmaz.
CHP’nin kapısı elbette farklı düşüncelere, demokratik rekabete ve samimi siyasi uzlaşmalara açık olmalıdır. Ancak partiye zarar veren eylemlerin üzeri yalnızca bir uzlaşma söylemiyle örtülemez. Sorumluluklar ortaya konulmalı, yanlışlar kabul edilmeli ve güven yeniden inşa edilmelidir.
Aksi takdirde “dost yönetim” adı altında kurulmak istenen her siyasi ortaklık, CHP’nin örgütsel bütünlüğüne yönelik yeni bir müdahale olarak algılanacaktır.
CHP’NİN GERÇEK SAHİBİ KOLTUKTA OTURANLAR DEĞİL, ÖRGÜTTÜR!
Özgür Özel’e de onun siyasi hesaplarına ortak olanlara da açıkça sesleniyoruz:
CHP kimsenin şahsi mülkü değildir. Bu parti, birilerinin istediği zaman bölüp istediği zaman yeniden birleştirebileceği bir siyasi şirket değildir. Genel başkanlık makamı da kişisel hesapların yürütüldüğü bir ticaret merkezi değildir.
Partinin geleceği, kapalı kapılar ardında yapılan pazarlıklarla, delege hesaplarıyla ve makam dağıtma planlarıyla belirlenemez.
CHP’nin geleceğini belirleyecek olan, üyelerin ve örgütün özgür iradesidir.
Partiyi bölenler, şimdi hangi yüzle dostluk arıyor? Dün ayrışmayı büyütenler, bugün hangi siyasi samimiyetle birlikten söz ediyor? Kendi koltuğu için parti bütünlüğünü tehlikeye atanların, yarın CHP’yi hangi anlayışla yöneteceğine kim güvenebilir?
Bu soruların yanıtı verilmeden hiçbir dostluk söylemi inandırıcı olamaz.
CHP, ihanetin üzerini dostluk maskesiyle örtenleri değil, partinin ilkelerine ve örgütsel bütünlüğüne sadakatle bağlı olanları hak ediyor.
Atatürk’ün 103 yıllık örgütlü mirası, kişisel ikbal peşinde koşanların siyasi hesaplarına teslim edilemez. Bu partinin emekçileri, yıllarca bedel ödeyen üyeleri ve Cumhuriyet değerlerine bağlı milyonları, koltuk uğruna her siyasi rüzgâra göre yön değiştirenlere boyun eğmeyecektir.
Unutulmasın: CHP’yi bölmeye kalkışanlar da bu bölünmeye ortak olanlar da tarih önünde, örgüt önünde ve CHP tabanı önünde hesap vermek zorundadır.
Atatürk’ün partisi kişisel ihtiraslara teslim edilmeyecek; CHP’nin örgütü, kendi tarihine ihanet eden hiçbir siyasi anlayışı sorgulamadan affetmeyecektir!
