Kocaeli, Türkiye’nin en kritik siyasal eşiklerinden biridir. Sanayi yoğunluğu, göçle şekillenmiş demografik yapısı ve sınıfsal çeşitliliği nedeniyle klasik oy davranışlarının ötesinde dinamikler barındırır. Uzun yıllardır “Sağa meyilli ama kırılgan” bir denge üzerinde duran bu kent, doğru stratejiyle kazanılabilecek; yanlış tercihlerle ise bütünüyle kaybedilebilecek bir yapıya sahiptir.
-Yeni süreçte yeni mi parti anlayışını yeni bir hareket üzerinden götürebilme avantajına da sahip olduğumuzu göz ardı etmeden bu yazıyı okumamız gerekiyor-
Son seçim verileri bu kırılganlığı açık biçimde ortaya koymaktadır. İktidar bloğu üstünlüğünü korumakla birlikte oy farkı kapanabilir bir seviyededir. Bu durum, Kocaeli’nin mutlak bir siyasal aidiyete sahip olmadığını; aksine doğru politik hat ve güçlü saha çalışmasıyla yön değiştirilebileceğini göstermektedir.
İlçe bazlı dağılım incelendiğinde kırsal ve yarı kırsal bölgelerde muhafazakar ağırlığın sürdüğü;
Kent merkezleri ve sanayi yoğun alanlarda ise daha rekabetçi bir tablo oluştuğu görülmektedir.
Özellikle Gebze–Darıca–Çayırova hattı ile Körfez ve Derince gibi bölgeler, seçim sonucunu belirleyecek kritik kırılma alanlarıdır.
Kocaeli’nin en belirleyici unsuru sosyolojik yapısıdır. Türkiye’nin en büyük üretim merkezlerinden biri olan kentte işçi sınıfı ekonomik yaşamda belirleyici çoğunluğu oluşturduğu herhalde emek mücadelesinde yeteri kadar yerini almamaktadır.
Bunun en önemli nedenlerinden bir tanesi partilerin paralı insanların bakan, milletvekili yapılması, seçim zamanı adaylıklarında onların öne çıkarılması diğer katmanların geri planı itilmesi olarak görülebilir.
Ancak bu emekçi geniş kesim, güvencesiz çalışma koşulları ve düşük ücret politikaları nedeniyle ciddi bir ekonomik baskı altındadır. Orta sınıfın zayıflaması ve genç işsizliğin artması, siyasal tercihleri doğrudan etkileyen temel faktörler haline gelmiştir.
Göçle oluşmuş çok katmanlı toplumsal yapı, hemşehri ilişkileri ve yerel ağlar üzerinden şekillenen kapalı ve kabile tarzında bir siyasal davranışı da beraberinde getirmektedir. Bununla birlikte genç nüfusun artışı ve ekonomik kaygıların öne çıkması, ideolojik bağlılıkların zayıfladığı yeni bir seçmen profilini ortaya çıkarmaktadır.
Kocaeli’de siyasetin belirleyici ekseni kimlik değil ekonomidir.
Geçim sıkıntısı, iş güvencesi, barınma sorunları ve yaşam kalitesi doğrudan siyasal tercihleri belirlemektedir.
Sanayi ile çevre arasındaki çelişki, ulaşım sorunları, yüksek kira oranları ve deprem riski gibi başlıklar da seçmenin gündeminde güçlü biçimde yer almaktadır.
Bu tablo içerisinde kazanımın yolu açıktır.
Siyasal tercihler değil, ekonomi merkezli, emek odaklı ve somut çözüm üreten bir siyasal yaklaşım, geniş seçmen kesimlerinde karşılık bulacaktır. İşçi sınıfına doğrudan temas eden, gençlere gelecek ve iş umudu sunan ve kararsız muhafazakar seçmeni geçmiş kopuklukları ortadan kaldıran, dışlamayan bir dil; Başarıyı olası kılacak temel unsurlardır.
Saha örgütlenmesi bu sürecin en kritik ayağıdır.
Fabrika çevrelerinden mahallelere, sandık bazlı çalışmadan birebir temasa kadar uzanan güçlü bir organizasyon;
Seçim sonucunu belirleyecek en önemli faktördür.
Dijital iletişim araçlarının etkin kullanımı ise özellikle genç seçmen üzerinde belirleyici olacaktır.
Yeni Bir siyasal hareket öncülüğünde;
Kocaeli’de seçim kazanmak, yalnızca bir yerel başarı değil; aynı zamanda Türkiye genelinde siyasal dengeleri değiştirebilecek stratejik bir eşiktir.
Bu kentte kurulacak doğru denklem; işçi, genç ve kararsız seçmen birleşimi üzerinden şekillendiğinde, yalnızca yerel yönetimleri değil, ülke siyasetinin yönünü de değiştirecek bir güç ortaya çıkacaktır.
